Agenda

No current events.

Fotohoek

Odilia op internet!

St. Odilia Ospeldijk - Geschiedenis
Geschiedenis PDF Afdrukken E-mail

Hoe is het allemaal begonnen?

Traditiegetrouw zitten ze als vrienden bij elkaar op Zondagmorgen bij Cafê de Kwartel. Er wordt een kaartje gelegd en de week doorgepraat. Sinds Schutterij St. Willibrord uit Meyel het O.L.S won is het al vaker ter sprake gekomen. Waarom zouden wij geen schutterij op kunnen richten?

In 1956 wordt de knoop doorgehakt, en er wordt een vergadering opgeroepen. Animo is er wel, en er wordt een bestuur samengesteld. Dit bestaat uit de heren Pierre Deckers, Tinus Broens, Jan Slaats en Pierre Slaats, met als voorzitter Wiel Kirkels. Velen van hen zijn nog jarenlang lid geblven. Zo ook mede-oprichter jac van Kimmenade waar we tot onze grote spijt op 26 april 2015 afscheid van hebben moeten nemen. 
Sjang Meevis vond het zo'n goed idee dat hij voor de buks zorgde, en deze ook nog zelf betaalde. Zelf moesten ze zorgen dat ze uniformen en muziek kregen. De uniformen bestonden in die tijd uit blouse en broek. Ze begonnen in een wei van Kwartele Sjang. De schietboom was zo ge­plaatst dat ze net tussen de boerderijen van Theu Vossen en Harrie Manders door schoten. De boeren vonden dat wel goed, maar de politie stak er een stokje voor.
Dus dat mocht niet. Geld hadden ze niet, dus gingen ze zelf een kogelvanger maken. Deze werd met een lier omhoog gebracht d.m.v. zwengele met de hand. Halsbrekende toeren werden hierbij uitgevoerd. Jan Pijnenburg en Neer Schroén klommen als apen tegen de paal op om boven de kabels te spannen.
Dit was bij de Kwartel in de boomgaard. Het kippenhok werd de werkplaats van de schut­terij, die inmiddels gedoopt was met de naam St.adilia. Volgens Drien van de Kwartel moest het boompje met de lekkerste appels er aan geloven wat niet in goede aarde viel. Maar van Sjang mocht het. Maar ze moesten ook geld hebben. Hiervoor gingen ze de boer op om te schoffelen en te oogsten. Van Harrie Geerlings kochten ze de oogst op. Goed bedoeld maar hij viel later wel tegen. Dan maar schoven maken. Dat was heel veel werk, maar er viel niets mee te verdienen. De tweede Zondag in November was vroeger Dijk Kermis. Dit was een mooie aanleiding om een fancy fair te houden. Want alles wat geld op bracht werd met twee handen aangegrepen.

geschiedenis_plaatje_1

De eerste uniformen bestonden uit een broek blouse en zelfs een pet. Ze werden van een muziekgezelschap gekocht. De fancy fair had een mooie cent in het laatje gebracht. Van­daar de uniformen. En het was zeker voor herhaling vatbaar.
Ook werd in een tent bij de Kwartel een wielerzesdaagse georganiseerd.
Hieraan konden bedrijven, verenigingen en ieder die wilde meedoen. De opbrengst was voor de schutterij. Na enkele jaren toonde de harmonie ook interesse en pikte ook een graantje mee. Hierbij was het kienen ook een gezellige bezigheid. In die tijd was hier ook nog geld aan te verdienen

geschiedenis_plaatje_2

Om de mensen van het oude ijzer af te helpen en hiermee ook nog de kas te spekken wer­den de leden ingeschakeld en ze staken goed de handen uit de mouwen.
De fancy fair heeft de tijd doorstaan. Met de gezellige spelletjes en niet te vergeten het rad van fortuin waren allerlei prijzen en prijsjes te verdienen. Het was Pierre Slaats wel toever­trouwd om vooral de vlaaien aan te bevelen. En natuurlijk was de sfeer op de fancy fair zeer bepalend.
Het was niet alleen schieten. Zelfs busreizen werden georganiseerd. Al moesten de leden deze zelf betalen. Dat ging niet altijd van een leie dakje. Er mocht zelfs een keer niet weg gereden worden voor sommige de glazen die ze toch zo graag meegenomen hadden weer op hun plaats hadden staan. Dat was bij de bushalte in Konigswinter.
In 1965 maakte het lid Wiel Kirkels nieuwe uniformen. Er kwamen echte kostuums met alles erop en eraan.
De eerste vlag werd een feit, gemaakt door de slotzusters van Weert. In die tijd hadden ze zelfs een klaroenkorps. De tegenwoordige drumband functioneert onder leiding van Jo Corstjens prima.

In 1963 mocht de schutterij een varkensstal van Sjeng Kessels ombouwen tot een gezellig clublokaal. Hier bleven ze tot 1996. De schietboom stond op grond van Harrie Hermans, te­genover het clublokaal. Toen Mart Vossen een stuk grond verkocht aan de fam. v. d. Boom hield hij uit dat indien nodig hier een stuk van bestemd was voor de schutterij. En zover kwam het dat de schutterij hier begon met een teelt bieten. Aan arbeiders geen gebrek. Het lag in de bedoeling dat hier een clublokaal kwam. Maar v.w. het Nationaal Park De Grote Peel werd dit niet toegestaan, en fam.v.d. Boom kocht de grond terug.
In 1981 kreeg de schutterij een nieuw vaandel. Deze keer gemaakt door Mevr. V. Hulsen. Ofschoon ze het bij de fam. Kessels best naar onze zin hadden moesten ze toch verkassen. Ook nu v.w. staatsbosbeheer.
In 1995 kochten ze grond van Jac Riet jens, aan de Zwarte Boordweg, waarop in 1996 een nieuw clubhuis gebouwd werd. En het waren weer hand- en spandiensten van eigen leden. In 1996 werd het gebouw ingezegend door Pastoor Koumans, en het kreeg de naam Odilia­home. En een home van de schutterij is het geworden.
Ook vinden ze het een eer om elk jaar in de sacramentsprocessie aanwezig te zijn. De hemel voor het Allerheiligste wordt ook gedragen door de leden.
Een mooie traditie is het geworden om ieder jaar een feestweekend te houden. Voorafgegaan met een gezellig onderonsje met koffie en gebak in Odiliahome wordt er een fietstocht gehouden. Natuurlijk ook weer met een leuke tussenstop.
De fietstocht wordt ook wel afgewisseld met spelletjes. Het resulteert echter altijd met een wedstrijd.
De zondagmorgen begint, indien mogelijk met een H. Mis. Dan een gezamenlijke brunch en Odiliahome. Na de middag wordt de Koning afgehaald. Altijd een feest. En opnieuw wordt er geschoten voor de Koning van het volgende jaar.

geschiedenis_plaatje_3